Kalbiniz kırık fakat hala aşıksanız, kendinizden ödün vermekten yorgun düşmüşseniz bu şiir sizi anlatıyor demektir.

Bir zamanlar Ankara... Hava kar, buz, don. Tenha; dişleri gıcırdatan bir soğuk. Ankara yine gri, boş bir yığın. Düzenin efendisi, bürokrasinin gölgesi. Sokağın başında ansızın bir yelkenli belirdi. Elinde fırça, kafasında kalem; okumuş yazmış da o biçim bir âdem.

Sonbahar, insanın ruhuna işleyen bir suskunluktur bence. Sararan yaprakların hışırtısında, gökyüzündeki solgun güneşte, serin rüzgârın tenimize dokunuşunda bir mesaj saklıdır: ‘’Yavaşla! Acele etme! Kalbini dinle!’’

Yalnızlık, kaçınılması gereken bir boşluk değil, içsel dünyamızı keşfetmek için bir davet olabilir. Unutmayın ki en derin bağlar, önce kendimizle kurduğumuz bağlardır. Dışarıdaki kalabalığın peşinden koşmak yerine, kendi iç sesimizi dinlemeye başladığımızda, gerçek bağlantıların kapıları da açılacaktır.

Günümüzde kalem kâğıda ya da klavye ekranına uzanan hemen herkes kendini “yazar” ilan edebiliyor. Sosyal medyada birkaç satır karalayan, bir blog açıp peş peşe kelimeler dizen kimseler, yazının aslında ne demek olduğunu çoğu zaman göz ardı etmektedir. Oysa yazmak, yalnızca harfleri yan yana getirmekten ibaret değildir; yazmak, düşüncenin süzülmüş hâlini, duygunun işlenmiş biçimini, kelimelerle estetik bir düzen içinde buluşturmaktır.

Modern hayatın ritmi gittikçe hızlanırken doğayla bağ kurmak yalnızca bir “kaçış” değil, giderek bir zorunluluk hâline geliyor. Her gün binlerce uyarana maruz kalan zihnimiz, bir ağacın gölgesinde, bir ateşin başında, çıplak ayakla bastığımız bir taş zeminde “yeniden var olmayı” hatırlıyor.

Şimdi kendime ait kıldığım bir sokak lambasının altında birazdan gerçekleşecek olan felaketi bekliyorum. Bu şehri yerle bir edecek olan felaketi. Biliyorum, az kaldı. Bu gerçeği sadece ben de değil, içinde bulunduğum bu şehir de biliyor olacak ki gelecek olan bu felaketi; yok oluşun habercisi olan sessizlikle karşılıyor. Sessizlik ve karanlık. Bu felaketin kapanmayan izlerini oluşturacak ve bu şehri yok edecek olan tek gerçek.

Franco sonrası İspanyol sineması özgürleşti; Madrid Hareketi (La Movida Madrileña) sayesinde toplumsal, kültürel ve cinsel tabular yıkıldı, ifade özgürlüğü ve bireysel kimlikler görünür hâle geldi. Bu yeni ortamda Pedro Almodóvar sinemasına damgasını vurdu. Franco döneminden kalan cinsel, ulusal, kültürel ve dini kimlikleri yeniden şekillendirerek, kadın merkezli, renkli ve melodramatik bir sinema dili geliştirdi.

Armstrong söz konusu kitabında; tarihsel bakımdan insanlığın evrimini ve  mitler yoluyla bağdaşmasını anlatmaktadır. Kitapta bahsi geçen mitler, efsaneden çok insanın deneyimini temsil etmekte ve toplumun anlam arayışına ışık olmaktadır.

Gaye Boralıoğlu tarafından yazılan, 2018 yılında ilk baskısının yapıldığı bu kitap hakkında konuşmak biraz zor fakat daha zor olan bir şey varsa o da konuşmamak. Yalnızlık, erkeklik, babalık, evlatlık, kocalık, ihanet gibi birçok olguya 275 sayfa içinde yer verilen bu kitapta, yazarımız bütün hünerlerini göstermiş.

Yaz mevsimi hepimizin çok sevdiği, içimizi ısıtan, ruhları dinginleştiren bir mevsim olmuştur. Eylül ayına gelmiş olsak da havalar hala sıcak olduğu için yaz mevsiminden tam olarak kopabilmiş değiliz. Hemen hemen herkes yaz mevsimini çok sever zaten. Yaz biter bitmez bir sonraki yaza planlar yapılmaya başlanır. Tek bir yaz yetmez çünkü yapılacaklara. Yazın neler yapacağını bilenler kadar kararsız olanlar da var; onlar için birkaç öneride bulunmaya çalışacağım.

Soul filminde müzik öğretmeni olan Joe, uzun zamandır hayalini kurduğu caz müzisyeni olma hayaline çok yaklaşmışken beklenmedik bir şekilde ruhlar alemine geçiş yapar. Bu noktada, hayatın sadece büyük hayallerin peşinden gitmekten ibaret olmadığını, aksine sıradan gibi görünen anların bile ne kadar önemli olabileceğinin farkına varır.

Yaşamın gerçekliğinin bir o kadar farkında olup bu gerçekliğin içerisinde çaresizce sıkışıp kalan, bazen bunu görmezden gelen bazen de iliklerine kadar hissederek yola devam eden insanoğlu, çözümü iki şekilde bulmaya gayret eder; olup biteni anlamlandırmaya çalışan bir tanık ya da kendi sahnesini kuran bir özne olmak.

Bu röportajda; engellerin sınır tanımadığını bize her eserinde hissettiren Betül Fırat'ın eser yazma süreçlerine ve hayatına konuk oluyoruz.

Umut ve çaresizlik arasında sıkışıp kaldınız mı? Bir otel odasındasınız ve içinizden yardım çığlıkları mı atıyorsunuz? O halde bu edebi metni okumalı ve ruhsal yolculuğunuza hemen başlamalısınız.

Bugünkü şiirimiz Can Revanım, romantik şiir severleri kalbinden vuracak cinsten. Bu şiiri okurken özel betimlemelerden çok etkileneceksiniz.

Labubu nedir, nereden çıktı ve neden bu kadar popüler oldu? Labubu ile ilgili merak ettiklerinizin cevabı bu yazıda, hepinizi okumaya davet ediyoruz.

2025’te zihinsel sağlık; tek bir yolla değil, birçok küçük seçimle inşa edilen bir ekosistem olacak. Uyum sağlayanlar, kendi iç seslerini duyabilenler ve destek sistemlerini bilinçli seçenler, bu dönemin ruhuna daha kolay uyum sağlayacak. Bu yıl, “Zihnime iyi gelen ne var?” sorusunu daha sık duyacağız. Belki bir topluluk, belki bir podcast, belki de kaliteli bir uyku...

Ne zaman hayatın akıp giden temposuna yetişemesem, omuzumdaki sorumluluklardan yorulsam, kendimi çocukluğuma dönmeye çalışırken bulurum. İnsanların genelinde var olan bu durumun nedenini merak ediyorum. Acaba çocukken üstümüzdeki sorumlulukların olmayışı mı, sevdiğimiz insanlarla geçirdiğimiz güzel zamanlar mı, yoksa yaptığımız yanlışların anlayışla karşılanması mıdır sebebi?

Hayat içerisindeki tutarsız davranışlar ve yer yer düşüşler ne yazık ki bizi “başaramamış” hissiyatına sürüklemektedir. Bu dönemlerde yaşama tutunacak nedenlerimiz azalırken kendimiz dahil pek çok şeye olan inancımız sarsılır. Sevdiklerimiz gözümüze “sevdiklerimiz” gibi gelmez ve her şeye bir ön yargı duvarı ile yaklaşırız.