Ninemin Hikâyesi
O gece ninem bir hikâye anlattı
Gözler kan çanağı, elinde ekmek kuru
Batarken patatesin suyuna
İşte o gün, bir mit yarattı
**
Yol,
Arşınlanmış… nasırlı ayaklar kapkara
Taşlar, dikenler…
Her adımda başka yara
**
Yoğrulmuş bir destan açlıkla
Dinlenme!
Hadi, bir kırbaç daha yalnızlığa
**
O gece ninem bir hikâye anlattı.
Ay dedi, suya düşmüş, parçalanmış bakır tas
Eller çatlak, bakışlar yorgun, yas
**
Mevsimlerden kış,
Karlar kaplamış her yeri
Kuş uçmaz, kervan geçmez
Ölün bulunmaz bu sapa ovada
**
Ve donar yaşayan her canlı
Göçer kuşlar, uyur ayılar
Ne gökyüzü iner yere, ne dua yükselir
Taş kesilir zaman
**
O gece ninem bir hikâye anlattı
Bir destan, bir mit yarattı
Bozkurtlar doğdu dağların en altından
Şahmeranlar uyandı uykularından
**
O gece yalımların arasından
Bir güvercin havalandı sanırsam
Birden yükselip göklere, hızla kondu ninemin üstüne
“Ninem dedi: Gel yoldaş, sen de ekmek ban yemeğe.”
**
Ben uyurken ninnisiyle ninemin
Gökler kırmızı kesildi, eller mavi
Karıncalar seyretti bütün âlemi
Göçen kuşlar döndü yollarından
Ayılar uyandılar uykularından
Kardelenler baş gösterdiler toprağından
**
Sular akmaz oldu yatağında
Ninemin dilinde dua, elinde yılan
Açtı denizi, girdi içine anadan üryan
Balıklarıyla kuşandı denizin
Derken uçtu ve haykırdı göğe çığlığını emeğin
Yorumlar