Eksik Ruhlar Teorisi

Venedik

Dağınık her yer,

Biraz buruşuk üstüm başım,

Saçlarım karmaşık; zihnim.

** 

Gene geldik masanın başına:

Kalem, kâğıt, bir dal sigara.

Küçük çocuk; aklı hep havada,

Sanırlar...

** 

Hep kaçmak için kendinden

Bütün bu telaş, koşturmaca.

Ruhum eksik; duygularım

Eskiyi düşünür.

** 

Sizi değil bayım kendimi;

Bencil, dünyanın merkezi olmaya çalışan

Çaresiz güneş, seni de anlıyorum.

** 

Çok literatür taradım, bir açıklama istedim.

Psikoloji boşuna bilim olmadı.

Hangi şema beni anlatır şimdi,

Hangi teorinin bir ürünüyüm?

** 

Beni senden çok kimse sevemez:

Bir obje; veren, durmadan veren,

Önce bedenini, sonra kelimelerini...

Peki ya altında derinin?

Damarlar önce; kırmızı sıvı.

 **

Zahmet etme, kapıyı ben kaparım.

Biraz zedelenmiş bir elma,

Pazarda kilosu otuz lira;

Son kalanlardan, akşam olmuş,

Gidecek pazarcı amca.

 **

Elma soydum, yanına oturdum.

Şiirini okudun o gece,

Ben de sana şiirimi okumuştum.

Biraz da ben sen dolmuştum;

Kırmızı sıvı akmıştı benden sana.

** 

O gece bir şiirimi okumuştum;

Sen de biraz ben olmuştun.

Koca bir külçe sırtında

Bütün metalleriyle güneşin:

Elektron, nötron,

Tamam, proton... Her ne kadar

Pozitif bakamasam da.

 **

Bütün sır: büyük patlama.

Geldim, gidiyorum, gittim;

Artık sadece karanlık.

 **

Aynada yüzüm

Yarı aydınlık.

**

Ey, 

Bitmeyen şiirlerin şairi;

Belki sadece ölümle taçlanacak.

Ölünceye kadar saklıyorum bu şiiri,

Çünkü o zaman tamamlanacak.