Küçük Şeyler Gerçekten Mutlu Eder Mi?

Mutluluk

Bizi Ne Mutlu Ederdi?

Bu soruya hepimizin rastgele bir günde yaşadığı klasik bir sabahla başlayalım:

Alarmı kapatıyoruz, uykunun ağırlığı hâlâ üzerimizde. Yataktan kalkmak istemiyoruz. Biraz oyalandıktan sonra saatin geç olduğunu fark ediyoruz ve kahvaltı yapmadan apar topar evden çıkıyoruz. Okula ya da işe vardığımızda, bir arkadaşımızın kendine alırken bir tane de bize aldığı küçük bir simit ya da poğaçayı görüyoruz… Bu bizi mutlu etmez miydi?

Hem karşımızdaki kişinin bize verdiği değeri görmek, önemsendiğimizi hissetmek hem de sabah kaçırdığımız kahvaltıyı telafi edebilmek… Güne güzel bir başlangıç olurdu.

Küçük Şeyler (Little Things)

Küçük Şeylerde Gizli Olan Mutluluk

Hepimiz “küçük şeyler mutlu eder” deriz ama bunu yaşayarak görmek bambaşka bir şey bence.

Geçenlerde moralim pek yerinde olmadığı bir sabah otobüse binmiştim. Birkaç durak sonra bir anne ve küçük kızı da bindi. Annesi kartını okutabilmek için küçük kızı yanıma oturttu ve kısa bir süreliğine ona göz kulak olmamı rica etti. Çok tatlı bir çocuktu; bana gününü anlatmaya başladı. Giydiği elbiseyi ne kadar sevdiğini, sabah annesinin saçlarını nasıl yaptığını anlattı. Ardından annesi geldi ve birlikte oturdular.

Belki sadece birkaç dakikalıktı, ama kalbimi ısıtan bir andı.

Bazen hiç ummadığımız anlarda yaşadığımız bu minik, tatlı olaylar günümüzün çok daha iyi geçmesini sağlayabiliyor.

Bence o yüzden, etrafımızdaki insanlardan başlayarak herkese karşı biraz daha anlayışlı olmaya, yardım etmeye çalışmalıyız. Bazen küçük bir gülümseme, bazen bir selam, bazen de çalışan birine “kolay gelsin” demek bile yeterli olacaktır. Bunlar basit detaylar gibi görünebilir, hatta “Neden söyleyeyim ki, zaten herkes söylüyordur” diye düşünebilirsiniz. Ancak içten söylenen her söz, her küçük jest, sandığımızdan çok daha değerlidir.

Belki de yaşadığımız yeri, içinde bulunduğumuz toplumu daha güzel bir hale getirmek için ihtiyacımız olan tek şey, bu küçük ama içten şeyleri unutmamaktır.